4 Eylül 2009 Cuma

İbadete Muz Karıştırmayın

Belki biraz yaş ilerledikçe nostalji sarıp sarmalıyor insanı ama bildiğim şu ki, insanoğlu birçok şeyin kıymetini kaybedince anlıyor...

Bir an önce büyümek isterken yaşadığımız çocukluğun o masum yanı bir daha uğramıyor semtimize. Siyasal düşüncesi ne olursa olsun gençliğin o idealist ve devrimci yanının yerini daha çok kazanma ve bir şekilde hayata tutunma çabası alıyor. Romantik aşkların yerini akılcı ve maddiyatçı beklentiler alıyor.

Bir yaz mevsiminde arkadaşlarımızın arasına genç idealist bir imam da katıldı. O bizimle gezmeye çıkar oldu geceleri, biz de sabah namazında onunla buluşmaya başladık...

Hilye-i Şerif okuyordu bize.
Biz de dinliyor ve dinlediğimiz her cümleden Âlemlerin efendisini gözümüzde canlandırmaya çalışıyorduk. Çok da hoşlanıyorduk bundan. Sonra bir ödül ve ceza olsun diye bir kural belirledik. O gün geç gelen veya hiç gelmeyen 1 kg muz alıp diğerlerine ikram ediyordu. Önceleri hoş sohbet içinde devam eden bu durum, bazılarımızın muz borcu arttıkça keyfimizi kaçırmaya başladı.

Muz borcu artanlar bir süre sonra hiç gelmemeye başladılar. Biz muz cezasınıda iptal ettik ama artık o grubu bir daha toplayamadık...

Diyeceğim o ki; bu tip küçük cezalar başta iyi gibi görünse de sonunda işin tadı kaçabiliyor. Siz siz olun ibadete muz karıştırmayın...

Hamiş: Olsun!
Ben yine de o günleri özledim. Bu da meselenin başka bir yüzü...

8 yorum:

devenin_bale_papucu dedi ki...

sizin konudan yola çıkarak şöyle bir soru geliyor aklıma..Tüm insanlık da sadece Rahman ismini okuyup Gaffar ismini unuttuğu Rabbinin cehennemini de yok sayıyor mu aceba hayatına devam ederken?(bunu tm samimiyetimle yazdım)
Ben de ibadette cezalandırmaya tamamen karşıyım din sevgidir ve sevgiyle yaşanmalıdır..Ama sanki Cehennemin varlığı da unutmamak lazım! Çünkü insan nefsine çok fazla yenilebiliyor biraz korku da gerekli mi aceba!Allah yardımcımız olsun..

Sizin bu anınız ok hoşmuş..Böyle toplantılar insana bazen ne olduğunu hatırlatmak açısından çok yardımcı oluyo...Saygılar

BİgarİpwoMen dedi ki...

Çok güzel anlatmışsın ipraam..Üstüne kelimem yok.Eline yüreğine sağlık..

siyah kelebek dedi ki...

eskiden muz lada olsa ibadet alışkanlığı olmuş..ve şimdi bu güzzel anını paylaştın..belkide nerde bir muz görsen o günler aklına geliyo..YAşlanıyormuyuz be ibraam bende çok arar oldun o eski günleri..GEri gelmiycek dimi birdaha göremeyeceğiz dimi o eski günleri ..ve malesef ne yaparsak yapalım yaşatamıyotruz da..

The İbrahim Ortach dedi ki...

siyah kelebek: sanırım değişiyor herşey. her değişen iyi yönde olmayabiliyor. buna rağmen ben değişimden ve dönüşümden yanayım. hayat akıp gitmekte, hiçbir şey durağan değil.

The İbrahim Ortach dedi ki...

Bigaripwomen: güzel bakan güzel görür... o sizin bakış açınızın güzelliği.

The İbrahim Ortach dedi ki...

devenin_bale_pabucu: bu konuda hem fikirim. sevdiğimizden arsızca talepkârız. nankörüz.
bugünlerde köşe yazarlarından blogger'lere kadar eskinin anlamsız korkutma yönteminin yerini şimdilerde "Allah'tan korkulmaz" sevilir ancak söylemi yer aldı. Kâlpleri ısındırma adına güzel birşey ama korku insanın bir gerçeği ve iş korkmaya geldi mi öyle bir korkarsın ki "Aman yarabbi" dersin. diller söylemez, göz görmez olur. Tek sığınağımız "merhametim gazabımı geçmiştir" 'in verdiği bir şımarıklık...

melek özbaş dedi ki...

yazınız da yorumunuz da " bugünlerde köşe yazarlarından blogger'lere kadar eskinin anlamsız korkutma yönteminin yerini şimdilerde "Allah'tan korkulmaz" sevilir ancak söylemi yer aldı. Kâlpleri ısındırma adına güzel birşey ama korku insanın bir gerçeği ve iş korkmaya geldi mi öyle bir korkarsın ki "Aman yarabbi" dersin. diller söylemez, göz görmez olur. Tek sığınağımız "merhametim gazabımı geçmiştir" 'in verdiği bir şımarıklık..." ayrı bi güzel yüreğinize sağlık .vesselam

TiO dedi ki...

melek özbaş: o güzellik gözlerinizde efendim.. sağolun var olun.